Sakrament namaszczenia chorych udzielany jest najczęściej przy okazji I piątku miesiąca, gdy kapłani odwiedzają chorych.
Raz w roku udzielany jest w czasie Mszy św. w dniu wspomnienia Matki Bożej z Lourdes – 11 lutego.
W sytuacji nagłej choroby czy zbliżającej się operacji, można zawsze przyjść do kościoła i w zakrystii poprosić księdza o udzielenie sakramentu lub zaprosić kapłana do domu osoby, która nie jest w stanie dotrzeć do kościoła.
Przygotowanie chorego i jego pokoju:
- chorego należy ubrać czysto (z wyjątkiem nagłych wypadków),
- pokój powinien być wysprzątany,
- stół nakryty białym obrusem,
- na stole powinien być: krzyż, świece (przynajmniej jedna), tamponiki z waty, woda święcona na talerzu i kropidło, czysta woda w szklance i łyżeczka (do ewentualnego popicia przez chorego),
- radio i telewizor wyłączone.
Zasady zachowania się rodziny w czasie odwiedzin chorego:
- ktoś powinien czuwać przy drzwiach wejściowych,
- gdy kapłan wchodzi z Panem Jezusem rodzina powinna klęczeć w milczeniu (nie przed kapłanem, ale przed Jezusem Eucharystycznym),
- w momencie wejścia kapłana powinno się poinformować jakie sakramenty życzy sobie chory i jaka jest jego świadomość,
- w czasie spowiedzi rodzina czeka na zewnątrz pokoju chorego,
- po spowiedzi rodzina wchodzi do pokoju i modli się na klęcząco wraz z chorym,
- rodzina wstaje dopiero po wyjściu kapłana z Panem Jezusem (chyba, że kapłan zakończył udzielanie Komunii i już nie ma Eucharystii, wówczas wszyscy wstają).
SAKRAMENT CHORYCH MOŻNA PRZYJMOWAĆ WIĘCEJ RAZY W CIĄGU ŻYCIA!